منظور از خروج سيد حسني در زمان ظهور چيست؟
منظور از خروج سيد حسني در زمان ظهور چيست؟
بر اساس احاديث و روايات، خروج سيد حسني، از نشانههاي ظهور حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ است. امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمودند: سيد حسني جواني خوش سيماست كه از سرزمين ديلم و قزوين براي نصرت و ياري آل محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ قيام مينمايد و با بانگي رسا و بياني شيوا فرياد بر ميآورد كه به ياري آل محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ برسيد و از شما طلب ياري ميكند. مردان از طالقان كه شوق شديد به جهاد دارند به او پاسخ مثبت ميدهند.
شيخ عباس قمي (ره) ميفرمايد: سيد حسني از اولاد حضرت امام حسن مجتبي ـ عليه السّلام ـ است. او دعوي باطل ندارد و ادعاي مهدويت يا نيابت امام زمان بودن را ندارد و مردم را به نفس خود دعوت نميكند و از شيعيان مخلص ائمه اثني عشر و تابع دين حق است و در بين مردم مطاع و بزرگ است و در گفتار و كردار موافق با شريعت حقّة خاتم الانبياء محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ است، در زمان او كفر و ظلم، عالم را فراگرفته است و مردم از دست ستمگران و فاسقان در اذيت و آزار به سر ميبرند. در چنين شرايطي سيد حسني براي نصرت دين استغاثه ميكند و مردم او را اجابت نمايد
سيد حسني، پس از دوران طولاني، زمام امور مناطقي را به دست ميگيرد و اندكي پيش از ظهور به سوي عراق وكوفه ميرود و از ديلم و قزوين تا كوفه زمين را از لوث وجود ظالمان پاك ميكند و سرانجام كوفه را محل اقامت خويش قرار ميدهد؛ مدتي در كوفه اقامت مينمايند و سپس «خبر ظهور مهدي (عج) به ايشان ميرسد، سيد با يارانش به محضر حضرت مشرف ميشوند و از آن حضرت مطالبة دلايل امامت و موارث انبياء را مينمايد. امام صادق ـ عليه السّلام ـ مي فرمايد: به خدا سوگند كه آن جوان، حضرت را ميشناسد و ميداند كه او برحق است، لكن مقصودش اين است كه حقيقت او را بر مردم و يارانش روشن كند، سپس حضرت دلايل امامت و مواريث انبياء را براي او ظاهر مينمايد و معجزاتي از او صادر ميشود.
در آن هنگام، سيد حسني و يارانش با آن حضرت بيعت ميكنند، مگر چهل هزارنفر كه قرآنها با خود دارند و معروف به «زيديه» ميباشند كه از بيعت امتناع ميورزند. بيعت و ميثاق سيد حسني، و يارانش بعد از قيام، با حضرت مهدي ـ عليه السّلام ـ در عراق و كوفه از مسلمات است، امام علي ـ عليه السّلام ـ فرمودند: حضرت مهدي (عج) بعد از قيام همراه لشكر خويش از مكه به طرف عراق حركت مينمايد. آن گاه سيد حسني با دوازده هزار نفر به آن حضرت ملحق ميگردد و حضرت به سيد حسني ميفرمايد: من از تو به امر حكومت سزاوارترم، سيد در جواب ميگويد: دليل و برهان تو چيست؟ حضرت به پرندهاي در آسمان اشاره ميكند، پرنده به كتف مبارك حضرت فرود ميآيد و عصاي خود را در زمين فرو ميبرد و عصا سبز ميشود و شاخ و برگ ميآورد، آن گاه سيد حسني لشكر خود را تسليم حضرت مينمايد و حسني پرچمدار و فرماندة لشكر حضرت ميگردد.
امام باقر ـ عليه السّلام ـ نيز فرمودهاند: «حضرت مهدي وارد كوفه ميشود و سه پرچم آن جا به اهتزاز است و در برابر حضرت مهدي تسليم ميگردند، يكي از آن سه پرچم، پرچم سيد حسني است.
